|
Babain e Nėnė Terezės e
helmuan nė Beograd
nga
Naser
Aliu
Ne Maqedoni
ėshtė botuar njė monografi se Nėnė Tereza ėshte
maqedone!!!
Njė gjė tė tillė dėgjova njė ditė edhe Alsat per
origjinėn/dyshimet dhe spekulimet qė i bejnė tė tjerėt
lidhur me origjinėn e saj.
Para meje kam librin e Kathryn Spink i perkthyer
nė gjermanisht dhe biografia ėshtė e autorizuar nga Nene
Tereza. Origjinali eshte ne anglisht.
Aty thuhet se babai i Nėnė Terezes ishte njė nacionalist
shqiptar i cili anagzhohej pėr bashkimin e Kosovės me
Shqipėrinė dhe krijimin e Shqiperisė sė Madhe, pėr kėtė
ai kishte shkuar nė Beograd tok me konsullin italian.
Kishte shkuar atje me nje shėndet shume tė mirė dhe u
kthye prapa i shtrirė pėr vdekje. Ai i kishte 45 vjet
kur vdiq. Mjeku dhe anėtaret e familjes ishin tė bindur
se Nikolla ishte helmuar ne Beograd.
Mė poshtė
keni pėrkthimin e praragrafit shumė me rėndėsi, qė edhe
njė herė dėshmon katėrcipėrisht vlerėn dhe patriotizmin
kombėtar tė kleri katolik shqiptar, i cili e rujati
kombin dhe rrėnjet e tija. Madje dėshmon edhe
patologjinė e urrejtjės serbe ndaj shqiptarėve dhe
katolikėve nė veēanti....
Pra kėtij kleri njeriu mund dhe duhet vetėm tė pėrkulet.
Roli juaj qė nga Skenderbeu e kendej (gjithė humanistėt
ishin gati katolik) shpėtoi kombin nga harresa dhe nga
zhdukja historike.
"Me 28 nėntor 1912 nė shtėpinė Bojaxhiu u festua
Deklarata e Pavarėsisė me njė gosti tė bollshme dhe
kremtim tė madh.
Nikolla nga natyra ishte njė mikpritės: shtėpia e tij
ishte e hapur pėr tė gjithė, qė nga tė varfėrit e
Shkupit e deri te arqipeshkvi qė banonte aty.
Nė kėtė natė tė veēantė shtėpia ishte e mbushur me
patriot shqiptarė, tė cilėt deri nė tė gdhirė diskutonin
dhe kėndonin tė pėrcjellur me mandolinė.
Mikpritėsi nuk fshihte simpatinė dhe qėndrimin e tij pėr
ēėshtjen kombėtare tė Shqipėrisė. Po ky angazhim e futi
atė nė njė Lėvizje, qė ishte themeluar pas Luftės sė
Parė Botėrore dhe kishte pėr qėllim t“i bashkangjesė
Shipėrisė sė Madhe provincėn e Kosovės, e cila ishte e
banuar kryesisht me shqiptarė. Pėr kėtė arsye Nikollė
Bojaxhiu nė vitin 1919 shkoi njė herė pėr njė takim
politik nė Beograd.
Ai e kishte braktisur shtėpinė me shėndet tė
mrekullueshėm dhe i shoqėruar nga kolegu i tij: njė
kėshilltar bashkiak.
Kur u kthye prapa me pajton i shoqėruar nga konsulli
italian, ishte i sėmurė pėr vdekje. Ai kishte
gjakderdhje tė madhe dhe menjėherė u dėrgua nė spital,
ku edhe operacioni i domosdoshėm nuk arriti tė
pėrmirėsojė gjendjen. Nikollė Bojaxhiu i kishte 45 vjet
kur vdiq.
Akoma ėshtė sekrete prapavija ( arsyeja ) e vdekejes sė
tij, mirėpo pat anėtarė tė familjes si dhe mjeku, qė,
qenė tė sigurtė se atė (Nikollė Bojaxhiun) e kishin
helmuar.
Mbaron
citati....
Kur
mjeku ėshtė i sigurtė, nė fakt nuk ka vend pėr dyshime!

"Am 28 November 1912 wurde die albanische
Unabhängigkeitserklärung im Hause Bojaxhiu mit einem
Gelage und Festlichkeiten begangen. Nikola war von Natur
aus ein gastlicher Mann, dessen Haus von den Armen
Skopjes bis hin zum ansässigen Erzbischof allen
offenstand. In dieser besonderen Nacht war das Haus mit
führenden albanischen Patrioten gefüllt, die bis in den
frühen morgen hinein diskutierten und zur Begleitung der
Mandoline sangen. Ihr Gastgeber machte aus seiner Gunst
für die nationale Sache Sache Albaniens keinen Hehl. Das
selber Engagement verwickelte ihn in eine Bewegung, die
nach dem Ersten Weltkrieg gegründet wurde, um die
Provinz Kosovo mit ihrer überwiegenden albanischen
Bevölkerung an Großalbanien anzuschließen. Zu diesem
Zweck reiste Nikola Bojaxhiu 1919 einmal zu einem
politischen Treffen in Belgrad. Er verließ das Haus bei
offenbar bester Gesundheit zusammen mit seinem Kollegen
vom Stadtrat. Als er in einer Kutsche in Begleitung des
italienischen Konsuls zurückkehrte, war er todkrank. Er
hatte starke Blutungen und wurde unverzüglich in das
Krankenhaus gebracht, wo eine Notoperation jedoch nichts
mehr ausrichten konnte. Nikola Bojaxhiu wa erst 45 Jahre
alt, als er starb. Ein Geheimnis umgibt noch immer die
Hintergründe seines Todes, aber es gab
Familienmitglieder und Ärzte, die überzeugt waren, dass
man ihn vergiftet hatte.
___________
Kathryn
Spink, Mutter Teresa Ein Leben für die
Barmherzigkeit. Autorisierte Biografie, Gustav
Lübble Verlag, Seite 23.
Titel der
englischen Originalausgabe Mother Teresa. A
Biography. London: HarperCollins.
|