www.misioni.hr

E DIELA E 32. GJATĖ VITIT -A-   06. 11. 2005 L1: Urt 6,12-16; L2: 1 Sel 4,13-18; + Ungjilli: Mt 25,1-13 Ne kremtojmė sot tė dielėn e 32 gjatė vitit, ditė kushtuar Zotit pėr ne njerėzit si besimtarė tė gjallė. Shėrbesa e fjalės nė kėtė tė dielė na paraqet disa tema tė ndryshme sa i pėrket porosisė sė fjalės sė Zotit, qė na u ofrua nė kėtė ditė. Nė lexim tė parė nga libri i Urtisė e ballafaquam me urtinė dhe rrolin e saj nė jetėn e secilit prej nesh. Nė kėtė pjesė tė leximit urtia personifikohet si mbretėreshė. Shkrimi shenjt na fton qysh nė BV (Besėlidhjen e Vjetėr) qė ta «kėrkojmė urtinė»: «Urtia ėshtė ndritėse e kurrė nuk errėsohet dhe, ata qė e duan e shohin lehtė, ajo gjendet prej atyre qė e kėrkojnė. U del para atyre qė e kėrkojnė. U del para atyre qė e dėshirojnė qė tė bėhet e njohur prej tyre». Atė duhet gjithmonė ta kėrkojmė me gjithė zemėr dhe me njė zemėr tė sinēertė. Ajo ėshtė diēka shumė e kushtueshme, mė e vlefshme se shumė gjėra tjera, qė ne sot i posedojmė. Urtia shifet si njė dhuratė e pranuar prej Zotit, e cila na bėnė miq tė Zotit dhe pėr kėtė arsye thuhet: «Urtia ėshtė ndritėse e kurrė nuk errėsohet». Andaj, tė pėrpiqemi me gjithė shpirt, qė tė arrijmė deri te kjo urti e Zotit. Nė lexim tė parė ishte fjala pėr urtinė dhe rrolli i saj nė BV. Ungjilli i shėn Gjonit ungjilltar «urtinė» e krahason me fjalėn «fjalė». Fjala u bė mish, u bė njeri dhe banoi ndėr ne. Nė kėtė mėnyrė jemi takuar me Urtinė e Zotit, me Jezu Krishtin, me Fjalėn e tij. «Nė fillim ishte Fjala e Fjala ishte nė Hyun e Fjala ishte Hy. Kjo ishte nė fillim nė Hyun» (Gjon 1, 1-2). Nė lexim tė dytė tė shėn Pali apostul drejtuar Selanikasve tema kryesaore na parashtrohet tema e  «ngushllimin». Nėse jeta e jonė ėshtė nė zhvillim me Jezu Krishtin dhe nėse shpresa jonė, feja dhe dashuria e jonė ėshtė e themeluar dhe e vendosur nė vet Jezu Krishtin, atėherė nuk kemi nevoj pse tė frikohemi, ndoshta as prej vdekjes, sepse nėse jemi dhe fenė tonė e jetojmė nė Krishtin dhe me tė, atėherė edhe nėse vdesim do tė jetojmė me tė. Leximi i dytė pėrfundon me njė udhėzim konkret. Pali flet pėr Ardhjen e Dytė tė Zotit, mbi Ringjalljen, mbi lumturinė e pakufizuar: Kėshtu do tė jemi gjithmonė me Zotin. Pra, ngushėlloni njėri - tjetrin me kėto fjalė! Ungjilli i javės sė kaluar na e paraqiti mėnyrėn e zhvillimit tė jetės sonė. Mėnyra farizeiste e cila nuk ėshtė nė pėlqim Zotit, por nė pėlqim tė njerėzve, dhe mėnyra e tjetėr qė ėshtė nė pėlqim Zotit dhe nėn udhėheqjen e tij. Kurse sot, Mateu ungjilltar me anė tė kėsaj shėmbėlltyre, qė posa e ndėgjuam na e paraqet krejtėsisht njė temė tjetėr: temėn e «pritjes dhe pėrgatitja e Ardhjes sė Zotėrisė». Nėse  e analizojmė kėtė pjesė tė ungjillit, atėherė do tė vėrenim porosinė e kjartė tė kėsaj dite qė Jezusi sot edhe neve na drejtohet: «Prandaj: rrini zgjuar se nuk e dini ditėn as orėn!» Kjo ėshtė porosia  e kėsaj sė dielė, ku Jezusi na thėrret tė gjithė neve qė tė rrimė zgjuar, gati dhe tė presim pėr Ardhjen e Zotėrisė. Pritja nė  Zotit don tė thotė tė pritėsh nė takim,  i cili ėshtė kuptimi i jetės dhe i historisė sonė. Pėr tė krishterėt kjo don tė thotė: tė pritėsh nė Jezu Krishtin. Ai do tė vjenė nė mbarim tė kohės dhe ai vjenė pėr ēdo ditė, nė atė kohė, tė cilėn ai vet e cakton. Pėr ēdo meshė shenjtė atė e thėrrasim: Kyrie eleison. E thėrrasim atė, i cili ėshtė nė mesin tonė: nė fjalė, tė cilin e ndėgjojmė, nė Sakramente, tė cilin e pranojmė, nė vėllaun njeri, i cili ėshtė pranė meje. «Prandaj: rrini zgjuar se nuk e dini ditėn as orėn!» Me kėto fjalė Jezusi e pėrfundon kėtė shėmbėlltyrė. Jezu Krishti ėshtė vet dhėndrri qiellor, i cili nė mbarim tė kohės do tė vjenė nė kremtimin e dasmės sė madhe. Dhjetė virgjėrat janė bashkėsia, e cila pret. Ne jemi ajo bashkėsi, tė cilėt e presim ardhjen e Jezusit. Ditėt dhe orėt e Ardhjes sė tij janė tė pacaktuara. Tė menēurrit janė ata, tė cilėt gjithmonė e presin dhe e llogarisin Ardhjen, por edhe jetojnė dhe i gėzohen Ardhjes sė tij. Ata na tregojnė, qė jeta e jonė nuk duhet tė vėhet nė lojė, por nė njė pėrmbajtjeje tė tė «rrizgjuarit» pėr thirrjen e Zotit nė ēdo kohė. Marroqe janė ata, tė cilėt e kanė humbur prezėncėn dhe ardhmėrinė e jetės sė tyre. Dasmorėt duhen tė janė gjithmonė sėbashku tė pėrgatitur me miqtė e ngushtė tė dhėndrrit. Ata duhen tė ruajnė, tė presin dhe tė shikojnė natėn se a ėshtė ai duke ardhur. Dritėzat nė duart e tyre duhen tė janė dritėzat e mallėngjimit, nė zemrat e tyre flaka e dashurisė. Vetėm njė mendim duhet qė tė ju mbizotėrron, vetėm njė kėrkesė duhet tė qillet: «Dhėndrri po vjen, dilni pėrpara!» «Marana tha – Eja Zoti ynė!». Amen    Mag. Don Kolė Gjergji, kapelan nė famullinė Bruck a.d. Mur nė Austri