|
Pagëzimi i Zotit tonë Jezu Krishtit -B-
08. 01. 2006
Kisha shenjte na fton të gjithë
neve sot, që
ta kremtojmë
ditën
e Zotit dhe njëkohsisht
«Pagëzimin
e Zotit tonë
Jezu Krishtit». Ngjarja figurative-biblike e kësaj
dite ndodh në
lumin Jordan. Kjo ditë
është
zbulesa e dërgimit
mesianik të
Krishtit, që
tu kumton të
gjithëve
Lajmin e gëzueshėm.
Me të
dielen e sotme «Pagëzimin
e Zotit tonë
Jezu Krishtit» mbaron edhe koha liturgjike e Kërshëndellave.
Në
këtë
ditë
kisha kremton hyrjen publike tė Shëlbuesit
në
detyrën
Mesianike. Ai
është
Biri i Zotit, i njëjtë
me Atin në
bashkim me Shpirtin Shenjt. Si njeri, Jezu Krishti e ka
një
fillim në
kohë:
ai qe zënë
me anë
të
Shpirtit Shenjt dhe qe linduar prej Virgjërës
Mari. Fjala e Zotit në
këtë
të
dielë
na mundëson
që
të
pėrmbushemi me një
energji hyjnore e t'mund të
jetojmë
me Zotin me anë
të
Shkrimit Shenjt.
Leximi i parė i Isaisė profet na e paraqet
«Shërbëtorin»,
i cili ėshtė i thirur prej Zotit. Ky ėshtė i ftuar qė
t'ua predikon tė gjithė popujve besnikėrinė dhe mėshirėn
e Zotit. Pėr kėtė detyrė qė mori prej Zotit, ai duhet tė
kuruajohet me Shpirtin e atij. Gjithēka qė vjenė prej
Zotit ėshtė mė i fuqishėm se bota. Prej Zotit rrjedh
feja dhe dashuria: Feja dhe besimi nė Jezu Krishtin, nė
Birin e Zotit, kurse dashuria nė tė gjithė njerėzit qė
janė bėrė vėllezėrit e motrat tona.
«Pas meje po vjen njė mė i fortė se unė». Gjon pagëzuesi
me këto
fjalė dëshmon
ardhjen e Jezu Krishtit, si më
tė fuqishëm,
më
të
fortë,
sepse ai
është
Zot. Gjoni u përgatitit
tė gjithë
njerėzve rrugën
për
Ardhjen e Shëlbuesit,
ku predikonte kthimin dhe faljen e mëkateve.
Jezusi u pagėzua prej Gjonit nė lumin Jordan. Kur ai
hyri nė ujė Zoti e dėrgoi Shpirtin Shenjt mbi tė dhe u
ndėgjua njė zė: "Ti je im Bir - Djali i
dishirit! Ty të
miratova!» Zoti e dėshmoi Jezusin si Bir tė
vetin. Gjon Pagėzuesi e tregon Jezusin se ai ėshtė mė i
madh, qė do tė vjenė pas tij. Jezusi dėshiron qė tė
pagėzohet. Ai qėndron nė rend me mėkatarėt, jo se ishte
mėkatar, por qė mėkatet e njerėzimit, tė botės t'i marr
nė vetvete. Uji në
këtë
kontekst simbolizon pastrimin prej mėkateve, ku nė kėtė
mėnyrė me dashurinë
e Zotit njeriu bėhet njeri i ri.
Pagëzimi
i Gjonit nuk ishte sakrament, por parapėrgatitje pėr
kėtė. Ai e tha kėtė vet: «Unë
ju pagėzova me ujė, kurse ai qė po vjenë
pas meje do t'ju pagëzon
me Shpirtin Shenjt». Me pagëzim
Jezu Krishti fillon veprimtarinė e vet. Jezusi u
pagëzua,
kurse bota u shëlbua!
Uji në
këtë
kontekst simbolizon pastrimin prej mëkateve,
jetė, gjallėri, ku nė kėtė mėnyrė me dashurinė e Zotit
njeriu bėhet njeri i ri. Duhet ta kemi tė kjartė se nė
çdo pagėzim hapet qieli mbi tė pagėzuarin dhe kėshtu
Zoti e shpreh dashurinė dhe miratimin e vet. Ku kėshtu
çdo pagėzim ėshtė hyrje nė familjen e Zotit, lindje nė
njė jetė tė re me Zotin.
Zoti tė gjithëve
neve na fton nė njė jetė me tė. Pėr kėtė bashkjetėsė me
tė shumė i nevojshėm ėshtė “kthimi”, kjo do tė thotė
jetėn tonė ta vėmė nė drejtim tė drejt apo nė rrugė tė
drejt, dhe kėshtu tė largohemi prej egoizmit, tė
largohemi prej urretjes, keqdashjes dhe tė ofrohemi
dashurisė sė Zotit dhe njerėzve.
Dashur vëllezër
e motra, të
ndalemi edhe ne sot e tė mendojmë
disa momente mbi pagëzimin
tonė, mbi fillimin e jetės sonė me Krishtin. Ja, çka na
thotė shën
Ambrozi ipeshkëv
mu nė kėtė ditė: «Shiko, ku je pagėzuar, nga tė
rrjedh ty pagėzimi, nėse jo nga kryqi dhe vdekja e
Krishtit. Kėtu qėndron mbarė misteri: ai u mundua pėr
ty. Nė tė je shëlbuar,
nė tė je shpėtuar». «Vetėm, qė tė jesh i
pagėzuar nuk vlen mjaft, por qė tė jetosh me Zotin dhe
me bashkėsinė e tė besuarve si i pagëzuar.»
Amen.
Mag. Don Kolë Gjergji,
kapelan në famullinë Bruck a.d. Mur në Austri
|