|
E DIELA E IV. GJATĖ
VITIT-C-
28.01.2007
L 1: Jer 1,4-5.17-19; L 2: 1 Kor 12,31-13,13; Ungjilli:
Lk 4,21-30
Gjindemi nė tė dielėn e katėrtė gjatė
vitit dhe kėshtu kjo ditė na ftonė qė tė kremtojmė
vdekjen dhe ngjalljen e Jezu Krishtit dhe t“a ndėgjojmė
fjalėn e Zotit qė neve pėrēdo ditė, javė dhe muaj na
ofrohet qė ėshtė njė mundėsi dhe rast qė jeta e jonė tė
udhėheqet sipas platformave hyjnore. Shėrbesa e fjalės
na e paraqet predikimin e lajmit tė gėzueshėm! Leximi i
parė nga Besėlidhja e Vjetėr na e paraqet thirrjen e
Jeremise Profet nė detyrėn profetike: Fjala e Zotit mė
qe drejtuar e mė tha: Para se
tė tė trajtoja nė kraharorin amėnor, tė njoha e, para se
tė dilje nga gjiri amėnor, tė shenjtėrova, tė caktova tė
jesh profet i popujve. Pėrgjigjja: Eheu, o Zot Hyj! Po,
unė nuk di tė flas, sepse jam fėmijė!.
Kjo thirrje ngjau diku 626 vjetė para
Krishtit. Fjala e Zotit ndodh nė Jereminė, Zoti ėshtė i
pranishėm dhe veprues nėpėrmes fjalės sė vet. Ky rast
pėr Jereminė nuk ishte si vizion, por njė realitet sepse
ai ishte i zgjedhur pėr profet qysh se nė krahrorin e
nėnės. Pėrshkak zgjidhjes sė tij nė kėtė detyrė - duke
folur biblikisht, ai mė nuk i takonė vetvetės, por Zotit
dhe duhet tė bėhet pėr popullin Goja e Zotit. Edhe pse
profeti dėshiron t“i kundėrshton kėsaj thirrje, Zoti e
zgjedh qė tė flas nėpėr tė kundėr tempullit, mbretėrit,
kundėr popullit qė gjindet nė mos njohje tė Zotit.
Pali mundohet qė bashkėsitė e krishtera
t“i pėrforconė nė fe nė mėnyra tė ndryshme. Duke iu bėrė
me dije se secili i pagėzuar ėshtė i begatuar me dhurata
tė dhuruar prej Zotit, nė ditėt tona na janė tė njohura
shtatė dhuratat e Shpirtit Shenjt, por edhe shumė
mundėsi dhe dhurata qė neve na janė dhuruar dhe neve na
u besua qė kėto dhurata edhe ty shfrytėzojmė dhe ti
zbatojmė nė ditėt tona tė pėrditshme. Sot kjo letėr na e
paraqiti hymnin ma tė mrekullueshėm tė dashurisė. Kjo
kėngė e dahsurisė ėshtė njė prozė ritmike dhe ndahet nė
tri stofė. Fjala qėndrore kėtu ėshtė agape
dashuria, ku kjo fjalė ėshtė plotėsisht nė kundėrshtim
me fjalėt eros dashuria erotike dhe me filia
dashuria miqėsore. Pali e veēon veēmas dashurinė e
Zotit, qė Ati i dhurohet Birit dhe Biri Atit nė Shpirtin
Shenjt, qė tė dy i dhurohen njeriut nė kėtė Shpirt.
Kjo dashuri tek Pali ėshtė hir, burim i
jetės, i lutjes dhe i punės.
Tė pagėzuarit tė gjithė e kanė pranuar
kėtė dashuri dhe mu kėtė dahsuri e dhurojnė mė tutje.
Prej njeriut tė krishterė kėrkohet njė dahsuri e
krishterė dhe hyjnore. Ai qė ka dashuri, gjithmonė ka
diēka tė japė: lėmoshė, mėsim, kėshill, ngushėllim,
durim, shfajėsim, jetė pėr njėri-tjetrin. Ai qė ska
dashuri s“do ketė asgjė. Vėrtet,
tani shikojmė si nė pasqyrė e nė mėnyrė tė errėt, por
atėherė do tė shohim faqe‑faqas! Tani njohuria ime ėshtė
e kufizuar, atėherė do tė njoh plotėsisht, siē jam i
njohur. Tani, veē, mbetet feja, shpresa e dashuria ‑
kėto tė tria ‑ porse mė e madhja ndėr to ėshtė dashuria.
Ungjilli i kėsaj tė diele vazhdim i
ungjillit tė javės sė kaluar tė predikimit tė Jezusit
dhe i hyrjes sė tij nė Nazaret. Nė kapitullin e katėrtė
tė Lukės ungjilltar bėhet fjala e reakcionit tė
ndėgjuesve tė fjalės me tė cilėn Jezusi zbulohet si
pėrkryerje e premtimit sipas Isaisė profet (Is 61.1). Ky
reaktion ėshtė i shenjosur me njė inovacion radikal.
Predikimi i Jezusit nė Synagogė ėshtė ungjilli, lajmi i
gėzueshėm i ardhjes sė mbretėrisė sė Zotit, kėtu dhe
sot.
Sot
shkoi nė vend kjo pjesė e Shkrimit tė shenjtė qė e
dėgjuat me veshėt tuaj.
Koha njerėzore ka arritur nė njė mes tė vendosjes. Jezu
Krishti ėshtė vet ky mes, kjo qendėr; nė atė pushonė
Shpirti i Zotit.
Tė
besosh nė ungjill do me thanė tė besosh nė Personin
Jezus.
Kush e
ndėgjon ungjillin e ndėgjonė Jezu Krishtin, kush e
pranon ungjillin e pranonė atė vet. Kėshtu Jezu
Krishtin nuk e pranojnė vetvendasit e tij.
Asnjė
profet nuk ėshtė i mirėseardhur nė vendin e vet.
Kėtu mund tė parashtronim pyetje: sa ėshtė e vlefshme
pėr shqiptarėt vendlindja? Ēfarė kuptimi ka kjo fjalė
pėr neve sot? Sa, si dhe pėr se e dua unė vendlindjen
time tė mendon secili vet! Kryesorja ėshtė qė tė duam
vendin tonė dhe t“i duam ata qė ne ju besuam; qofshin nė
institucionet shtetėrore, qofshin ato kishtare. Pėr
tė vėrtetė, prapė po ju them: nė kohėn e Elisė profet,
kur qielli u ndry pėr tri vjet e gjashtė muaj dhe u bė
uri e madhe nė mbarė dheun, ishin shumė vejusha nė
Izrael, dhe te asnjėra ndėr to nuk u dėrgua Elia, pėrveē
te vejusha nė Sareptė tė Sidonisė. Nė kohėn e Elizeut
profet kishte shumė tė gėrbulur nė Izrael dhe asnjė prej
tyre nuk u pastrua pėrveē Naamanit Sirian. Me kėto
fjalė Jezusi u tregonė ndėgjuesve se Zoti gjithmonė
zgjedhė nė liri. Nė hirin dhe nė dashurinė e Zotit
s“guxonė tė kundėrshtohet. Ata nuk dėshironin ta
ndėgjonin. Mesimi i tij ėshtė mesim hyjnorė, i vėrtetė,
sepse ėshtė Bir i Zotit. Poashtu edhe kisha duhet qė
besnikėrisht t“i jetė predikimit tė vet besnik, e cila e
pranoi dhe e pėrhapi nėpėrmes apostujve, qė e pranuan
prej vet Jezusit. Njerizit kanė nevoj sot mė sė shumti
pėr Zoti, dhe njerėzit kėkojnė dėshmi pėr tė vėrtetėn e
fesė me jetė dhe nė jetė. Tė gjithė jemi tė thirrur nė
shenjtėrim, tė gjithė ne qė jemi bashk me kishė apo larg
saj.
Nėse do ta mbani fjalėn time, vėrtet do
tė jeni nxėnėsit e mi; do ta njihni tė vėrtetėn dhe e
vėrteta do tju bėjė njerėz tė lirė.
Mag. Don. Kolė Gjergji,
kapelan nė famullinė
|