www.misioni.hr

E DIELA E PARĖ E KRESHMEVE -C- 25. shkurt. 2007 L 1: Lp 26,4-10; L 2: Rom 10,8-13; ungjilli: Lk 4,1-13   E kemi filluar njė kohė tė re dhe tė shenjt liturgjike, e cila nė kalendarin kishtar quhet „Koha e kreshmeve“. Kjo kohė, tė cilėn e filluam tė mėrkurėn e pėrhime gjindet pėr ēdo vitė nė rrjedhim, por pėr ēdo vit me porosi dhe qėllime tė ndryshme. Ungjilli shenjt, tė mėrkurėn e pėrhime na i paraqiti tri elemente, tė cilat duhet qė gjatė kėsaj kohe tė na pėrcjellin, ato t“i mbajmė dhe simbas atyre edhe tė jetojmė. Jezu Krishti na mėsoi se si ne duhet tė japim lėmoshė, se si ne duhet tė lutemi dhe si ne duhet tė agjėrojmė. Kėtu kemi tė bėjmė me njė dashuri, e cila duhet tė tregohet ndaj tė afėrmit dhe Zotit. Me njė mėnyrė duhet ta duam Zotin, tė afėrmin tonė si vetvetėn, duke ia falur tėrė zemrėn tonė. Kohėn e Kreshmeve mund t“a quajmė edhe si dyzetditėsh (Quadragesima), kohė liturgjike, e cila na mundėson qė ta ringjallim jetėn tonė, ndėrgjegjėn tonė tė mbrendshme krishtere. Sot, nė kėtė kohė tė shenjt kisha na thėrret qė ne besimtarėt e Krishtit anembanė botės t“i kushtohemi Zotit, tė jemi gjithmonė nė lidhje intime me Krishtin dhe me tė gjithė ata tė cilėt e kryejnė vullnesėn e Zotit pa dallim konfesioni apo rase. Ne kemi hyrė mbrenda nė kėtė kohė tė shenjt tė mėshirės, tė kthimit, tė pendesės dhe jemi nė udhėtim, dhe pyesim vetvetėn se kush jemi dhe kush dėshirojmė tė jemi ne si tė krishterė? Jezusi erdhi nė botė qė tė gjithė ta kanė jetėn e kėtė jetė ta kenė nė plotėsi (Gjn 10,10). Nė tė ėshtė bėrė i pashėm njeriu i ri, njeriu i rrjedhshėm, si Zoti ka menduar nė fillim dhe e ka krijuar: «i cili nuk jeton vetėm prej buke, por prej ēdo fjale qė del nga goja e Hyjit tė gjallė dhe tė pranishėm». Jezu Krishti fill pas pagėzimit prej Gjonit nė Jordan, e filloi veprimtarin e vet mesianike-shėlbimprurėse, qė mbarė popullit t“ia predikon Lajmin e gėzueshim dhe t“iu sjell shėlbimin tė gjithėve. Por, para se ta fillon kėtė veprimtari publike duhet qė ai tė bie nė sprovė apo nė tundim. Atėherė, Shpirti i Hyjit e ēoi Jezusin nė shkreti qė ta tundojė djalli. Kėtu Jezusi duhet ta tregon qėndrueshmėrinė e vet se me tė vėrtetė ai ėshtė Zot e njeri. Shkretia ėshtė njė vend i demonėve dhe nė etimologji e ka kuptimin e thahtėsisė, e pa jetesės, e rėrė, e gurit, pa ujė, mundim, vdekje. Jezusi hynė nė kėtė vend, nė shkreti dhe gjindet nė mbiluftim me djallin. Djalli, greqisht: “diįbolos” ėshtė fuqi botėrore, i cili bėnė kaos dhe qė e shkatėrron dhe dėmton rendin e jetės sė njerėzve. Jezusi bie nė tundim. Uri pėr mbretėri, nderė dhe fuqi: Jezu Krishti e pėrjetoi dhe e mundi kėtė uri tė trefishtė: Njeriu nuk jeton vetėm prej ushqimit qė na u ofrohet pėr ēdo ditė, por njeriu ka mė shumė nevojė dhe ėshtė i uritur pėr fjalėn e Zotit, pėr kremtimin e sakramenteve tė shenjta, pėr pėrkushti tė ndryshme, ėshtė i uritur pėr bisedė me njėri tjetrin, mund tė themi edhe kėtė se njeriu ėshtė i uritur mė tepėr pėr dashuri ndaj Zotit, krijuesit tonė dhe ndaj tė afėrmit, njeriut, vėlla e motėr. Tė mundohemi qė tė jetojmė me Zotin, sepse vetėm nė tė ėshtė gjithmonė burimi i pashtėrrshėm i jetės, i hireve, bekimeve, i dashurisė, i fesė, i shpresės. Nė tė ėshtė, pra jeta dhe nėse jetojmė me tė dhe pėr tė, atėherė jemi nė jetėn e pavdekshme, nė jetėn e pakalueshme, jemi nė vet Zotin. Jetojmė nė njė jetė shumė moderne me oferta tė ndryshme dhe tė shumta, por tė rrejshme dhe tė kalueshme. Mos tė na gėnjej bota, por ta kėrkojmė dhe tė jetojmė me Zotin dhe mbretėrinė e tij qiellore. Ta adhurojmė vetėm Atin tonė qė ėshtė nė qiellė, atij t'i shėrbejmė gjatė tėrė jetės sonė, pa marrė parasysh sė ē'farė profesioni nė jetė kryejmė. Pasi qė quhemi bijtė e Hyjit, a jemi, tė mundohemi qė tė tregohemi nė jetėn tonė se jėmi bijtė e Hyjit, duke dėshmuar kėtė tė vėrtetė nė veprat tona, duke i kryer veprat e mėshirshme tė shpirtit dhe tė trupit. Shpeshherė gjindemi edhe ne nė tundim dhe nė mėnyra apo aspekte tė ndryshme tė jetės sonė. Disi jemi nė krizė tė jetės dhe nuk dijmė se ka tė shkojmė, gjindemi nė udhėkryq, jemi pa shpresė dhe mendojmė se jeta jonė ėshtė pa ardhmėri dhe e pa kuptimtė. Mos tė harrojmė se targa e jetės sonė ėshtė Zoti e askush tjetėr. Djallit, tunduesit tė jetės sonė mos t'i lemė vend nė zemra tona, por ta lrgojmė brumin e vjetėr tė mėkatit prej zemrave tona dhe kėshtu ta vėmė brumin e ri e tė shėndosh nė jetėn tonė qė nė kėtė mėnyrė tė pėrgatitemi dhe ta presim dhe ta kremtojmė sa mė mirė e zemėr tė pastėrtė misterin e Pashkėve, Jezu Krishtin, Qengjin e Ringjallur!   Mag. Don. Kolė Gjergji, kapelan nė famullinė Trofaiach  nė Austri