|
DITA E PURGATORĖVE -A-
02. 11. 2005
Kur
dje kemi kremtuar dhe pėrkujtuar tė gjithė shenjtėrit,
sot pėrkujtojmė tė gjithė tė vdekurit tanė qė ishin me
ne, jetuan me ne dhe tash mė nuk janė nė mesin tonė, u
ndanė prej nesh. Vdekja nė jetėn tonė tė pėrditshme
ėshtė njerėzore dhe pjesėmarrėse ne jetėn tonė, sepse
pėr ēdo ditė takohemi apo ballafaqohemi me tė. Ne si
njerėz qė i takojmė jetės, sa i pėrket vdekjes jemi
gjithmonė tė distancuar, por kur mendojmė pėr vdekjėn
apo kur ajo ndoshta ndodhė nė tė afėrt, atėherė duhet ta
pranojmė atė si pjesė tė jetės, dashtėm apo s“dashtėm
ajo ėshtė realitet, dhe secili njeri do tė kaloj nėpėr
vdekje. Takimi me vdekjen ėshtė pėr secilin njeri i
prekshėm. Vdekja nė aspektin e krishter nuk ėshtė
shkatėrrim, por ėshtė transverim apo pėrkryerje e jetės
tokėsore dhe kalim nė atė qiellorėn.
Parashtrohet pyetja se ēka do tė ndoshė me tė vdekurit?
Feja e krishterė feja e jonė na jep sot njė pėrgjegje
edhe mė shumė njė dėshmi: Zoti ėshtė me ne besnik po
edhe nėpėr vdekje. Shkrimi i Shenjt posaqėrisht i
Besėlidhjes sė Re na e parashtron nė mes njė shpresė tė
madhe, ngjalljen e njeriut me korp dhe me shpirt.
Arsyeja mė e bindur e kėsaj shpresė ėshtė vet Jezu
Krishti, i Ringjalluri. Ai e kaloi rrugėn e njeriut deri
nė vdekje. Por Zoti, Krijuesi dhe Zotėriu i jetės, e
ngjalli njeriun prej vdekjes. Ngjallja e Krishtit nuk do
tė thotė kthyerja nė jetėn e mėparshmė, por do tė thotė
shėndrrim nė njė jetė tė re, pranim i pėrjetshėm dhe tė
jesh i dashur prej vet Zotit.
Pasi qė Jezusi jeton, do tė jetojmė edhe ne. Pėr kėtė
arsye e dėshmojmė nė besojmėn: "Pres ngjalljen e
tė vdekurve dje jetėn e pasosur". "Kush beson
nė mua edhe nėse vdes do tė jeton", kjo ėshtė e dedikur
pėr ne tė gjithė tė krishterėt, e kėshtu duhet ta kemi
tė qartė se vet Jesusi pėr secilin prej nesh ėshtė jeta
dhe ringjallja e jonė!
Tė vdekurit tanė duhet qė mos tė janė tė harruar, por
edhe nė qoftė se ata tė vdekurit tanė janė tė harruar,
kisha shenjte dėshiron qė sot me ne tė gjallėt ti
pėrkujtojmė tė gjithė tė vdekurit tanė, qė kanė vdekur
shumė mė herėt apo ndoshat kanė vdekur para disa ditėve,
muajve dhe viteve. Njė shprehje amerikane tingėllon: "Tė
afėrmit tanė qė janė tė vdekur do tė vdesin vetėm
atėherė, kur ne ata i harrojmė"! Kjo na
mundėson qė nė ne tė ringjallet dashuria ndaj tė
vdekurve tanė qė janė tė vdekur. Kjo na mundėson qė edhe
ne tė tregojmė njė dashuri tė jashtme ndaj atyre, qė mė
tepėr tė pėrkujdesemi nė mirmbajtjen e varrezave, kėshtu
qė tė tregohet njė kulturė edhe nė varrezat tona. Pėr
fat tė keq sot varrezat tona, nė famullitė tona e
tregojnė njė mosdiciplinė ndaj tė vdekurve tanė.
Le tė jetė kjo ditė ndoshta njė fillim qė une , ne tė
fillojm ėmė tepėr pėr te vdekurit tanė ta kėmi njė
pėrkujdesje si me lutje ashtu edh enė pėrkujdesje
materiale nė mirmbajtjen e stacionit tė fundt tė tyre,
deri nė ringjalljen e tyre! Lutja ndaj tė vdekurve tanė
do tė jetė shėrbimi ma i mirė ndaj tyre!
Mag. Don Kolė Gjergji,
kapelan nė famullinė Bruck a.d. Mur nė Austri
|