|
Ndonjehere mjafton
nje miredita!
Ndoshta ndokend qe
takojme ne rruge, qe udheton sebashku me ne ne te
njejtin tren ose qe pret radhen te mjeku, eshte duke
kerkuar Hyjin dhe mund te jete pikerisht fjala jone qe
mund ta ndihmoje. Nje fjale eshte sikur nje fare qe nese
nuk hidhet per te mbjellur ajo do te thahet.
Flitet se nje meshtar, qe shume vite me pare as qe
besonte. Duke shkuar ne pune, nje cope rruge ecte me nje
njeri tjeter. Por cdonjeri shihte punen e vet, duke mos
dhene rendesi njeri-tjetrit. Nje dite ishte ai qe e
pershendeti per here te pare me pershendetjen
MIREDITA.
Ditet kalojne, MIREDITA-at shkembenin njeri me
tjetrin. Lindi shoqeria, gje qe beri tek mos-besuesi
(tashme meshtar) te zbuloi thesarin e fese. Kete thesar
menjehere e pranoi dhe vleresoi, saqe u be meshtar.
Ēdo dite
eshte mire qe te mbjellim, edhe nese me nje pershendetje
te thjeshte: MIREDITA ose nje buzeqeshje, mjafton qe
te ngjallesh shpresa tek tjetri.
|
