Misioni Katolik Shqiptar nė Kroaci                            

                                                                                                                   

Rubrikat

  Home

  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

 

 

 

  

 

 

 

  

 

 

 

  

 

 

 

 

 

  

 

 

 

  

 

 

 

  


Kėrko nė Google


 

www.misioni.hr

 

 

Nxėnėsi i fundit i Kolegjės Saveriane

 

 

Tomė Mrijaj, “Monsinjor Dr. Zef Oroshi – Njė Jetė e Shkrirė pėr Fe e Atdhe”, Jetėshkrim, New York, 2009, f. 396

 

Klajd Kapinova New York

 

 

“… Presim si zogla verės ndoi shkrim T’uejin…”

 

 

Janė kėto fjalė nderimi dhe respekti, me tė cilat i mbyllte shpesh letėrkėmbimet e veta, shkrimtari modern nė gjininė e prozės, Ministri i Arsimit Profesor Ernest Koliqi (1903 - 1975) me klerikun erudit mirditor Monsinjor Dr. Zef Oroshin (1912 - 1989). 

Tė gjithė miqtė e ngushtė tė Mons. Oroshit e dinė faktin, se kleriku ynė e kishte mik tė ngushtė Profesor Koliqin dhe bashkėpunonte me ide e punime shkrimore me revistėn autoritative kulturore – shkencore “Shejzat”, qė asokohe dilte nė Itali.

Me kalimin nė amshim tė personalitetit tė madh shkodran Prof. Koliqit, atdhetari e meshtari i pėrvujtur, pėrkthyesi, shkrimtari, studiuesi, teologu dhe filozofi i mprehtė Mons. Oroshi, nė faqet e revistės prestigjioze “Shejzat”, nė numėrin special  tė vitit 1975, pėrkushtuar tėrėsisht Prof. Ernest Koliqit, shkruan 12 faqe me fakte dhe pathos tė veēantė punimin: “Fiket Ernest Koliqi, njė pishtar i letėrsisė e i kulturės shqiptare”, duke e analizuar personalitetin e shquar tė kombit nė shumė rrafshe.

Ky studim esencial shkruar afėrsisht 35 vjet mė parė, zgjoi interesim nė shtypin e kohės nė diasporė. Ky ėshtė ribotuar nė shumė gazeta dhe revista mbas vitit 1991 nė Shqipėri, Kosovė, Mal tė Zi, Zvicėr, Suedi, Paris, Romė, Amerikė etj.,

Duke u kthyer pak mbrapa nė kohė, duhet thėnė, se nė Shqipėri brezi i intelektualėve tė shquar largpamės, ajka e zgjedhur e profesorėve dhe enciklopedistėve, qė ishin dhe mbetėn fryma dhe shpresa e vetme e lirisė dhe demokracisė sė mirėfilltė Perėndimore nė Atdheut tonė, si klerikė katolikė dhe laikė, nga propaganda dritėshkurtėr ateisto - komuniste bėrbaltej e anatemohej pamėshirė…

Pėr tė kuptuar mė mirė rrethin e ngushtė tė miqve dhe shokėve me tė cilėt kleriku shpirtbujar Mons. Dr. Oroshi, jetoi dhe punoi deri sa kaloi nė lumnin e pasosun, mjafton tė lexohet mė kujdes libri i ri jetėshkrimor, qė pėr 20 – vjetorin e amshimit na dhuroi njė ndėr miqtė e tij tė ngushtė studiuesi i palodhur Tomė Mrijaj.  

Jetėshkrimi i Monsinjorit, i pasur me burime origjinale historike. Ai ėshtė i shkrirė nė mėnyrė organike dhe nė harmoni tė plotė me bashkėpunėtorėt e tij (njė pjesė e mirė tė sė cilės ende jetojnė dhe dėshmojnė sot), dhe qė me kujdesin e njė hulumtuesi tė vėmendshėm dhe pasionant Mrijaj, na e ka dhėnė tė gjallė klerikun dhe bashkėatdhetarin tonė.

Nė faqet e monografisė, shohim se personazhi kryesor Oroshi, ėshtė ulur kėmbkryq nė logun e burrave dhe bashkėbisedon ngrohtėsisht me tė gjithė, nė mėnyrė tė thjeshtė. Kėtu fare mirė kupton atdhedashurinė e zjarrtė tė meshtarit dhe bashkėatdhetarėve tė tij nė Amerikė; mesazhin e mallit tė zhuritur tė bashkėkombasve tanė pėr mėmėdheun, ku kanė lindur dhe mėsuar gjuhėn e bukur amtare, traditat dhe zakonet e lashta, qė nuk i harruan kurrė…, integrimin nė jetėn amerikane si domosdoshmėri e kohės…, shqetėsimet dhe hallet e komunitetit tė vogėl shqiptar dhe nė veēanti atij katolik nė shtetin e New Yorkut, ku Shtetet e Bekuara tė Amerikės u bėnė Atdheu i tyre i Dytė…

Edhe sot, ky mirditor i pamposhtur deri nė vdekje ėshtė kėtu, sepse bashkėatdhetari skrupoloz Mrijaj, na e ka sjellė atė tė freskėt, pėrmes fakteve dhe dokumenteve historike, kujtimeve dhe dorėshkrimeve tė tij origjinale.

Dom Zefi, sikurse e thėrrisnin tė gjithė nė Atdhe dhe diasporė, ėshtė sot sėrisht nė kėtė auditor miqėsh klerikė tė nderuar katolikė e dashamirė tė tij dje dhe sot, besimtarė dhe bashkėatdhetarė, duke buzėqeshur me gjithė zemėr mes nesh, me ēibukun e burrit tė urtė e tė matur, sikurse malet e burrave tė pėrmendur ndėr shekuj tė Mirditės, fjalė pak e punėshumė, fisnik nė shpirt e i dhembshur me tė gjithė, bari i palodhur i grigjės dhe njė pjese tė popullit tė vet, tė endur udhėve tė botės pėr liri dhe jetė mė tė mirė.

Oroshi deri sa kaloi nė amshimin e jetės sė pasosun, ishte krenar se ēoi amanet vazhdimin e traditės sė mėsuesve tė tij tė mėdhėnj, qė i mėsuan shkrim - kėndim, si: Mjedja, Fishta, Harapi, Shllaku, Zadeja, Kurti, Sirdani, Palaj, Prennushi, etj.

Meshtari i ri, u arratis nga vendlindja me dhimbje nė shpirt, i marrė nėpėr gojė pėr tė keq dekada e dekada me radhė nga fletushkat e makinės propagandistike tė diktaturės, duke u pėrbaltur pa tė drejtė, me arsyen absurde: pse kishte pikpamje tė ndryshme politike, ekonomike, atdhetare, kulturore, pėr fjalėn e lirė tė demokracisė, qė po gjakosej nė Shqipėri; i mohuar nga tė gjithė nė Atdhe (pėrveē familjes sė tij, qė pėrshkoi kalvaret e internimeve dhe shfarosjeve tė ngadalshme, si nė Gradisht tė Lushnjės, Tepelenė etj.); i djegur ose shkrirė nga malli pėr t’u rikthyer fizikisht pranė grigjės sė tij nė Orosh tė Mirditės…

Marrėdhėnie shumė tė mira, sikurse shkruan studiuesi Mrijaj, Mons. Oroshi, ka pasur me intelektual tė tillė, si: veteranin e arsimit shqiptar dhe studiuesin e shquar albanolog, Profesorin e Universitetit tė Palermos tė Gjuhės Shqipe dhe njė shtyllė e fortė mbėshtėse e Qendrės Ndėrkombėtare pėr Studimet Shqiptare Prof. Karl Gurakuqin (1895 – 1971); poliedrikun dhe burrin e madh tė shtetit Imzot Fan Stilian Nolin, me tė cilin dialogoi gjatė si njė ekumenik i papėrsėritshėm (nė prani tė Kardinalit tė Bostonit Caushing), pėr ėndrrėn e moēme tė bashkimit tė kishave shqiptare ortodokse me ato katolike; Eminencėn e Tij Kardinalin e New York – ut Terrence J. Cooke D.D. (Terrence Cardinal Cook (1921 – 1983) Archibishop of New York); kardinalėt italinė: Antoniutti dhe Giovanni Villot; poetin e romancierin e shquar modern, profesorin e Universitetit tė Mynihut Martin Camaj (1925 - 1994); Prof. Arshi Pipa, intelektual i shquar; pėrkthyesin nė gjuhėn angleze tė poemės “Lahuta e Malcis” tė poetit kombėtar Atė Gjergj Fishta, gazetarin e famshėm tė Radios BBC nė Londėr (Seksionin e Gjuhės Shqipe), studiuesin dhe autorin e librit shkencor: “Historia e Shqipnis” Tajar Zavalanin (1903 – 1966 alias Tomas – Henry Zavalani); bashkėpunėtorin qysh nga numėri i parė nė revistėn: “Jeta Katholike Shqiptare” (1966) nė New York, Prof. Dr. Rexhep Krasniqin (1906 – 2000); Lec Shllakun (1915) bashkėpunėtor i revistės: “Jeta Katolike” dhe editor i revistave sė diasporės, si: “Koha e Jonė” (Paris), “Kombi Shqiptar”, “Shkumbini”, “Shejzat” e Koliqit, “Diellin” e Bostonit dhe “Progresso” revistė italo – amerikane nė NY; gazetaren e famshme tė “The New York Timės”, Radios “Voice of Amerika” dhe nė Zyrėn e Shėrbimeve Strategjike tė ShBA – sė, intervistuesen e shumė personaliteteve dhe presidentėve tė Lindjes sė Mesme, Nexhmije Zaimi (1937 - 2003); enciklopedistin nga Malėsia e Madhe Prof. Mhill Marku (1919 – 1966); intelektualin e shquar Pader Paulin Margjokaj O.F.M., qė shėrbente nė Graz tė Austrisė; Prof. Zef Vorf Nekaj (1919 – 2003), poliglot, instruktor dhe hartues i teksteve tė gjuhės shqipe nė Institutin e Gjuhėve tė Huaja nė Ministrinė e Mbrojtjes Amerikane nė Montery, California; Prof. Gjon Sinishta (1930 - 1996), botuesi pėr 15 vjet (1980 – 1994) i revistės “Buletini Katolik Shqiptar” (Albanin Catholic Bulletin); poetin dhe editorin e “Diellit” (1909) Xhevat Kallajxhiun, i cili botoi shumė artikuj pėr komunitetin dhe Kishėn Katolik Shqiptare nė Amerikė; albanologun e shquar italian Atė Prof. Giuseppe (Zef) Valentini (1900 - 1979); Atė Danjel Gjeēaj O.F.M. (1913 – 2002), i arratisur nga ferri komunist, mė vonė i emėruar si kapelan i katolikėve shqiptarė nė mėrgim, bashkėpunėtor i Radio Vatikanit (Seksioni i Gjuhės Shqipe) pėr njė kohė tė gjatė, studiuez skrupuloz dhe njohės shumė i mirė i bashkėkohėsve tė vet, por mė sėshumti i profesorit tė tij tė dashur Atė Gjergj Fishtės, veprat e tė cilit u pėrkujdes t’i botonte nė mėrgim; Dom Nikoll Kimza (1878 – 1960), me tė cilin udhėtoi nga ish – Jugosllavia nė Italy, bashkėpunėtor i ngushtė me revistat: “Hylli i Dritės” (1913), “L.E.K.A.” (1929), “Kumbona e sė Diellės” (1938), “Lajmėtari i Zemrės T’Jezu Krishtit” (1914), etj.; General Abaz Kupi (1892 – 1976), prijės i denjė i lirisė shqiptare njė bir dhe hero i vėrtetė i Krujės sė Gjergj Kastriotit, tė cilit i kreu amanetin, duke i thėnė meshė pėr shpirtin e tij pėr njė vit me radhė; bisnesmenin e suksshėm nė Boston veprimtarin, filantropolistin, patriotin dhe bujarin fisnik Anthony Athanas (1911 – 2005); Dr. Hamdi H. Uruēin M.D.; klerikėt e nderuar: Shkėlqėsinė e Tij Imzot Rrok Mirdita (sot Arqipeshkėv Metropolitan nė Arqipeshkėvinė Metropolitane Tiranė – Durrės); famullitarin e sotshėm tė Kishės “Zoja e Shkodrės” Dom Pjetėr Popaj; misionarin e Krishtit, qė shėrbeu 10 vjet nė Brazil dhe New York, Dom Lazėr Sheldijėn (1928 - 1988); kryetarin e Kėshillit tė Kishės, aktivistin e palodhur Tonin Mirakaj, Ismet Ukė Sadiku Berisha; Kapidanin e Mirditės Ndue Gjonmarku, jurist i lauruar nė Itali dhe Kryetar i Bllokut Indipendent; mikun e tij tė ngushtė Reverend Baba Rexhepin (1901 – 1995) Kryegjysh Botėror i Teqes Bektashiane nė Detroit, duke ruajtur traditėn e tolerancės shumėshekullore dhe respektin pėr njeri – tjetrin, kėmbenin vizita dhe telefonata reciproke pėr Krishtlindje, Pashkė, Bajram, Ramazan dhe festėn bektashiane tė Ashurės; Dr. Ēesk Ashta e Kolė Ēuni, qė ishin edhe redaktorėt e parė kur mori jetė e bekim revista: “Jeta Katholike Shqiptare” (Catholic Albanian Life), duke u bėrė shpejt vatėr e ngrohtė e atdhedashurisė, fesė dhe pėrparimit tė komunitetit tė vogėl shqiptar nė Amerikė; teologu, filozofi dhe profesori i shquar nė universitetet amerikane: “Siena College” Albany (N.Y.), nė “St. Joseph’s College” nė North Ėindhom tė shtetit Main, franēeskani Prof. Dr. Andrea Nargaj (1919 - 1999);  pinjollin e familjes sė famshme nacionaliste, elbasanlliun Prof. Luan Ahmet Gashin (1923 – 2005); Dr. Agim Leka; famullitari i Kishės sė “Zojės Pajtore” nė Detroit Dom Prek Ndrevashaj, Dr. Lec Zojzi M.D. etj. etj.

 

 

Esenca dhe mesazhet e jetėshkrimit

 

 

Tek shfleton me kujdes librin e studiuesit shqiptaro – amerikan Tomė Mrijaj: “Monsinjor Dr. Zef Oroshi – Njė Jetė e Shkrirė pėr Fe e Atdhe” (New York, 2009), tė bie nė sy struktura e ndėrtimit tė veprės. Nė hyrje autori, ka nėnshkruar, se: “Monografia i kushtohet themeluesit dhe udhėheqėsit tė Kishės sė Parė Katolike Shqiptare nė Shtetet e Bashkuara tė Amerikės, atdhetarit dhe klerikut Mons. Dr. Zef Oroshit (1912 – 1989) nė 20 – vjetorin e kalimit nė amshim”.

Vepra e re hapet me njė parathėnie sinjifikative, hartuar me kulturė nga studiuesi i mjedjalogjisė shkodrani erudit Dr. Mentor Quku. Nuk ėshtė rastėsi, qė autori Mrijaj, ka si lexues dhe kritik tė parė tė monografisė pikėrisht studiuesin e apasionuar pas figurės poliedrike tė klerikut katolik, rilindasit produktiv, shkrimtarit, atdhetarit tė flaktė shumė tė mirėnjohurin Dom Ndre Mjedja (1866 - 1937).

Studiuesit bashkėkohorė: Quku dhe Mrijaj, kanė tė pėrbashktėn, se plotėsojnė dhe begatojnė shumė mirė figurat Mjedja – Oroshi, qė njėherit ishin bashkėkohės. I pari ishte profesor i letėrsisė nė Kolegjėn Saveriane (1859, Kolegji Papnor Shqiptar) nė Shkodėr, duke i dhėnė mėsim nxėnėsit shembullor tė zgjuar Zef Oroshi (qė mė vonė do tė bėhet Monsinjor); ndėrsa i dyti Oroshi, ishte njė nxėnės shumė i dashur i dishepullit tė tij – Profesor Dom Ndre Mjedjes.

Pėr mė tepėr, nė faqet jetėshkrimore mėsojmė, se Rilindasi mendjendritur Mjedja, ka mbajtur afėr, zbuluar e stimuluar talentin e mirditorit tė mprehtė dhe tė vendosur Zef Oroshi, pėr t’i shėrbyer udhėve tė dedikimit: Zotit, Atdheut dhe Pėrparimit.

Mons. Oroshi, do tė shkruaj me mirėnjohje e falėnderim pėr mėsuesin e tij: “Mjedja vdiq, por shkolla e ti mbeti e pavdekshme

Studiuesi Dr. Mentor Quku (1939), autor i kolanės sė 11 librave monografik, pėrkushtuar Mjedjes, vlerėson: “Meshtari Emzot Zef Oroshi, nė kushte tė vėshtira, vuri gurthemelet e fesė katolike shqiptare nė Amerikė. Nė vitin 1985 del nė pension. Ashtu si mėsuesi dhe dishepulli i tij (ėshtė fjala pėr Dom Ndre Mjedjen, shėnimi im K.K.), Emzot Zef Oroshi, ishte shembull i pėrpjekjeve pėr ekumenizėm, pėr dialog mes besimtarėve tė besimeve tė ndryshme. Autoriteti i Mjedjės, nė kėtė drejtim ishte absolut…” (Dr. Quku, f. 13).

Jetėshkrimi nė fjalė ka gjithėsej 395 faqe, tė mbėshtetura tėrėsisht nė dokumente arkivore, jetėsore dhe foto, shumica e tė cilave ekspozohen pėr herė tė parė. Midis shumė tė tjerave, dėshmi historike origjinale ėshtė fotoja ku njė grup studentėsh tė rinj tė klerit katolikė shqiptarė, qė gjendeshin nė Kolegjin “De Propaganda Fide” (Romė), nė vitin 1940 takohen me “Poetin Kombėtar” At Gjergj Fishta.

Nė rreshtin e dytė, majtas i pari nė kėmbė ėshtė edhe studenti seminarist Zef Oroshi. Me andje lexuesi i kujdesshėm, mund tė kundrojė episode, histori e ngjarje tė pėrjetuara tė protogonistit kryesor Mons. Dr. Oroshit, tė shkrirė brenda vetė jetės sė komunitetit shqiptarė nė Amerikė.

Kėshtu hulumtuesi shqiptaro - amerikan, na ka dhėnė Dom Zefin njė njeri me shpirt e zemėr tė madhe atdhetari, pėrmes historive tė vendlindjes sė tij nė Orosh tė Mirditės, mė vonė nė Kosovė, Itali dhe deri sa ai mbėrrin nė Tokėn e Bekuar tė Amerikės, qė bėhet Atdheu i Tij i Dytė.

Hienat e pangopshme komuniste, pėrmes urdhėrit me shkrim tė lėshuar nga Enver Hoxha dhe marrė pėrsipėr pėr zbatim direkt nga kryexhelati sadist Mehmet Shehu, kėrkojnė me ēdo kusht arrestimin e priftit tė katundit. Kėto detaje dhe shuma e ofruar pėr kapjen gjallė tė klerikut Dom Oroshit, janė zbardhur me njė gjuhė tė thjeshtė dhe ashtu sikurse kanė ndodhur. Pėr tė realizuar kėtė skenar, ishte leshuar si qen i tėrbuar togeri kriminel Hodo Hatibi nga Kurveleshi, i vetėquajtur me nofkėn kobndjellėse toger Baba. Ulkonja parti lėshoi kėlyshin e vet, tė cilin e hangri me njė kafshatė tė gjallė mė vonė tek e vari nė litar, pėr tė mbuluar mizoritė qė ai dhe Mehmet Shehu bėnė nė Shkodėr dhe Mirditėn e pamposhtur…

Mirdita origjinale e kohėrave tė hershme tė historisė dhe gjatė shekujve ka nėshkruar lavdinė e saj. Me njė shpejtėsi tė madhe zhvillohen ngjarjet nė Shqipėri, mbas vendosjes sė diktaturės komuniste nė vend. Fjala diktaturė, nuk ėshtė gjetje retorike ose shpikje pėrēudnuese ndaj kėtij sistemi, por vetė komunistėt thonė, se nė Shqipėri u vendos diktatura e proletariatit, e njėjtė kjo me ish vendet e Bllokut Komunist nė Europėn Lindore, ku si padrone ishte Rusia (ish - Bashkimit Sovjetik) me kriminelėt kundėr njerėzimit Lenini dhe Stalini.

Mediat e huaja, megjithse nuk lejoheshin tė atashoheshin nė Atdhe, pėrmes tė porsa tė arratisurve politikė nga Shqipėria, vazhdimisht shkruanin pėr persekutimin, qė kishte filluar me hapa tė pėrshpejtuar nė Shqipėri, ku epiqendra e termetit komunist u bė Shkodra kundėrkomuniste, qė kėrkonte tė ruante vlerat e perlave tė djepit tė kulturės. Brenda burgut tė madh tė Shqipėrisė, nė Shkodėr deri nė vitin 1947 u hapėn 12 burgje. Tre vjet mė vonė (1950), panairit tė krimeve ndaj banorė tė saj do t’i shtohen edhe 14 burgje tė tjera, pėr tė mbajtur nė qeli tė ftohta bijtė mė tė mirė tė Shkodėrlocės, duke iu nėnshtruar hetuesisė, torturave ēnjerėzore, pushkatimit me rradhė e pa rradhė dhe me vdekje misterioze tė organizuar nė fshehtėsi nga Sigurimi i Shtetit, qė po linde me gjak e po mbahej me gjak mbi kufomat e pafajshme. Shkurt: ishte vėnė pėrballė togės sė pushkatimit truri ose ajka e kulturės mė tė ndritur shqiptare ndėr shekuj…

Duhet thėnė se asokohe krimi dhe terrori sistematik ishte rritur shumė ndaj dy motrave kundėrkomuniste: Shkodrės dhe Mirditės, nė Shqipėrinė e Veriut, tė cilat e pėsuan mė rėndė nga diktatura se shumė qytete tė Shqipėrisė sė Jugut tė marrė sėbashku. Kėtė gjė e mėsojmė edhe pėrmes korrespondencės sė pasur, qė ndodhet nė librin qė kemi sot nė dorė.

Autori Mrijaj, pėrmes njė analize tė detajuar pėr ndodhi tė veēanta historike ecė nė njė linjė sinkronike argumentuese edhe me shumė autorė tė tjerė nga Shqipėria.

Kėshtu studiuesit Dr. Pjetėr Pepa, ish Ambasador i Shqipėrisė nė Selinė e Shenjtė nė Vatikan, nė librat e tij: “Dosja e Diktaturės” (1995), “Tragjedia dhe Lavdia e Klerit Katolik nė Shqipėri” (2007) dhe  Uran Butka, nė librin e tij: “Lufta Civile nė Shqipėri 1943 – 1945” (Tiranė, 2006), pėrmes dokumenteve historike tė dlira nė Qendrėn e Arkivave tė Shtetit nė Tiranė, shkruajnė pėr rezistencėn e vendosur kundėrkomuniste nė Mirditė. Jo tė pakėt janė dėshmitė historike nga tė arratisurit nga Shqipėria dhe burgjet e saj. Tė tilla janė kujtimet e Kapidanit tė Mirditės Ndue Gjomarkaj, Kolec Pikolini, Ndue Melyshit, Tonin Mirakaj, etj., njė pjesė e sė cilės janė tė botuar edhe nė shtypin e kohės, libra me kujtime dhe dėshmuar disa herė gojarisht dje dhe sot…

Pėrputhshmėria e ngjarjeve tė pėrshkruar nga studiuesi Mrijaj, me shumė dokumente arkivore nė Tiranė,  dhe ato tė ofruar pėr Mirditėn dhe klerin katolik nga hulumtuesit nga Shqipėria Dr. Pepa dhe z. Butka, tregon seriozitetin dhe pėrgjegjshmėrinė me tė cilin jetėshkruesi ka punuar gjatė shumė vitėve, pėr tė nxjerrė nė dritė monografinė, duke e pasuruar pėrmes ngjarjeve rrėfyer ndėr vite nga kleriku dhe atdhetari i shquar Dr.  Oroshi.

Gjatė kohės qė meshtari ishte si azilant politik nė Mitrovicė (Kosovė) mė 3.2.1953, i dėrgon njė letėr prej katėr faqesh Kapidanit tė Mirditės Ndue Gjomarkut, qė ishte nė Romė. Ndėr tė tjera, ai e informon imtėsisht pėr gjendjen e rėndė, nė tė cilėn gjendej Mirdita dhe Shqipėria, njė vit para arratisjes nė ish – Jugosllavi, duke i bėrė njė analizė konkrete tragjedisė brenda burgut tė madh plot skllevėr, ku ishte plandosur fatkeqsisht populli i mjerė shqiptar, nėn kthetrat e manjakut kundėrshqiptar e kundėrkatolikut tė tėrbuar ardhacakut tė huaj Enver Hoxha.

Ja njė pasazh nga letėrkėmbimi Oroshi - Gjomarku, qė hulumtuesi Mrijaj, ka ofruar pėr lexusin pėr herė tė parė:

“Pėr sa m’pytni pėrmbi vendin tonė, Mirditė, po Ju pėrgjegjem, pėr ē’ka t’mė bjeri ndėrmend shkurtimisht.

Sigurisht qi vuejtjet materjale e fizike, i ka pėrjetue gjatė nė Shqipnia kėto vjetėt e fundit janė qenė ma tė randa, se t’atyne qi gjinden qe me kohė nė mėrgim; megjithatė, unė pėr vedi tesh nuk i baj tė paqenme pėr sa mė ban jeta dhe jo pėr ndonji kryenaltsi tė pavend, vetėm sepse kam pas rastin me pa s’afėrmi zhvillimin e tregtis sė tmerrshme nė vllaznit tanė; me derdh lot e djersė gjakut me ta; me njoftė karakteret e ndryshme, tė mirin e tė keqin; idealistin e vėrtetė dhe oportunistin e degjenerum; me njoftė visaret e ēmueshme tė karaktereve tė ēelikta tė malcorit tonė dhe tė katundarit, tė cillit tallazet e vuejtjeve, nė thjeshtėsin e tij tė pa shum teori, i kanė formue ma sė mirit ndėrgjegjen e drejtė kombtare e ka sakrifikue gjithēka pėr tė mirėn e Atdheut; gjithashtu megalomanin, qi i zhytun deri nė fyt nė nji opurtunizėm servil e tė poshtėm, ka trathtue gjakun e vllazėnvet tė vet; me fjalė tė shkurta, mikun e vėrtetė e mikun e kujtum.

…Me keqardhje, na duhet tė thomi, qi kurrdonji herė nuk i asht shti popullit shqiptar sistematikisht nji pėrēamje aq e madhe, me parimin “devide et impera” (pėrēa e sundo, shėnimi im K.K.) sa ndėr kohnat e sodit nga klika sunduese e Shqipnis; pėrēamje nė familje, pėrēamje nė fshatarsi, pėrēamje ndėr qytetarė, shkaktue nga agjentat e “Sigurimit”, tue privilegjue tė kqijt ose agjentat e tue shtypė popullin me anėn e tyne.

Vetė klika e Tiranės asht mundue edhe deri diku ia kanė dalė me shti pėrēamje tė pėrjetshme nė mes tė Toskėve e Gegėve. Toskėt, pothuejse tesh 8 vjet e kndej, kanė fatin e popullit shqiptar dhe Shqipnis nė dorė.

Sot Mehmet Shehu, ka zgjedhė e futė nė Sigurim nierzit e anės sė Jugut, tė kompromentuem derinė fyt me gjakun e popullit shqiptarė, nierz tė lindun dhe tė formuem nė farkėn e kanibalve tė regjun me gjak e qi Mehmeti i njeh mirė, se edhe nė ndrrimin e nji situate, ata nuk presin shpėtim. Prandaj janė oficera tė naltė Sigurimi, nierzit ma kriminela e gjaksor tė regjun, injoranta, tė cillėt, jo vetėm nuk dijnė ē’don tė thotė ndėrgjegje kombtare, por nuk kanė nė vedi as ma tė voglen nienjė humanitare.

Ksish me pozita ma me randsi, janė: mallakastralijt, skraparas, lab, korēar e vlonjat, e jo me pakicė, por deri nė 5 ose 6 oficera nji shpijet; tė gjith barij, hamaj, teneqexhi, nallban etj…” (Mrijaj, f. 59)

 

 

 

Mirėnjohja - gjest fisnikėrie i klerikėve

 

 

Mrijaj, nė veprėn e re, na jep dimensionin e madh tė mirėnjohjes qė Dom Zef Oroshi, ka pasur ndaj mjeshtėrit tė madh tė gjuhės sonė fjalėmjaltin Dom Ndre Mjedja, duke ofruar kujtime origjinale tė nxėnėsit pėr mėsuesin e ABC - sė.

Kėshtu nė shtjellimin e temės: “Mirėnjohja ndaj mėsuesve tė parė” (f. 67 – 74), ndėr tė tjera jetėshkruesi Mrijaj, na njeh shumė mirė me nxėnėsin e zellshėm tė vatrės sė ngrohtė atdhedashėse e pėrparimtare adolishentin Oroshi tė Kolegjės Saveriane, qė i ndrojtur por krenar futet nė klasat dritėdhėnėse, ku jepnin mėsim krenaria e kulturės qė me shembuj ndėr shekuj, kanė treguar qenėsinė e vijimėsisė autoktone iliro - shqiptare.

Nė Amerikė (NY) ai e pėrkujton shpesh me biseda, artikuj dhe me njė Simpozium kushtuar posaēėrisht jetės dhe veprės, nė 40 – vjetorin e kalimit nė amshim. Dom Oroshi, shkruan 5 faqe, kumtesė me titull sinjifikativ: “Dom Ndre Mjedja”, tė cilėn e boton nė faqet e revistės “Jeta Katholike Shqiptare” (Vjeti XII, #4 (nr. 48), Tetor – Dhetuer, 1977, f. 15 – 21). Midis shumė dijetarėve tė shquar shqiptarė, nė tubimin e rėndėsishėm kulturor, sikurse shkruan studiuesi Mrijaj, u dallua me ligjeratėn e tij tė spikatur eruditi kundėrkomunist konseguent “Profesor Emeritus” shkodrani Prof. Arshi Pipa.

Pėrveē se shqipėrues, shkrimtar, studiues, teolog e filozof, ai ishte edhe njė publicist i kujdeshėm e i mprehtė pėr kohėn. Me daljen e revistės nė fjalė tė komunitetit katolik nė New York, Oroshi i kushtohet tėrėsisht buletinit qė ai vetė themeloi dhe drejtoi. Shkrimet e tij mbajnė nėnshkrimin Dom Zef Oroshi dhe pseudonimet: “Theologu”, “Zodiaku”, Redaksia, Drejtoria, D. Z., etj.

Dėshmohet me prova, se rreth 70 % tė shtypit nė fjalė e pėrgatiste dhe redaktonte vetė, sikurse rikujton sot bashkėpunėtori i tij i ngushtė dhe njėherit edhe Kryetar i Kėshillit tė Kishės, aktivisti e publicisti veteran z. Tonin Mirakaj, “Monsinjori e merrte me vete makinėn e shtypit, korrigjonte dhe redaktonte me shumė kujdes shkrimet e tij dhe bashkėpunėtorėve tė revistės”.

Kjo vinte nga fakti, se Oroshi librat i kishte pasion dhe ushqim shpirtėror, sepse Urdhėrat Katolike dhe posaēėrisht Etėrit Franēeskan dhe Jezuit, nė qytetin e lashtė tė Shkodrės e kishin pėr traditė shtypin e lirė, demokratik dhe luajal, si njė tryezė e hapur bashkėbisedimi tė lirė mediatik, kulturorė dhe shkencorė asokohe, pėr tė gjithė mendimtarėt progresistė shqiptarė dhe tė huaj tė kohės ndėr shekuj.

Noli dhe Oroshi, janė dy figura tė spikatura tė komunitetit shqiptaro – amerikanė, tė cilėt nga studiuesit e sotshėm nuk janė lėvruar. Janė shkruar deri mė sot gjashtė vepra (ku janė shfrytėzuar edhe Arkivat e Federatės Panshqiptare “Vatra” nė Boston dhe New York, shėnimi im K.K.), kushtuar Peshkopit tė Kishės sė Shėn Gjergjit nė Boston Imzot Fan Stilian Nolit, por nė asnjė nga ato nuk gjen letėrkėmbimin apo edhe takimet e shpeshta tė tyre. Duhet thėnė se dialogu i shpesh mes tyre dhe Kadinalit Caushing nė Boston, kishin njė qėllim tė pėrbashkėt: bashkimin brenda Shtėpisė sė Zotit, tė kishave shqiptare tė ritit katolik perėndimorė me ato lindore ortodokse nė njė tė vetme, mbasi grigjia ishte e njė etnie, gjuhe tradite dhe kombi.

Bashkėkohėsi ynė, na pėrshkruan Oroshin dhe nė kėtė rast portretizon shumė bukur edhe mikun e tij tė dashur Imzot Fan Stilian Nolin dhe komunitetin ortodoks nė Boston. Pikėrisht pėrjetimet e veta mbresėlėnėse pėr Nolin dhe frymėn dashamirėse ekumenike tė tij, kleriku katolik mirditor, i pėrshkruan nė punimin qė ia dedikon tėrėsisht atij nė shenjė nderimi dhe respekti, qė ai ka bėrė jo vetėm si Ipeshkėv i besimtarėve tė vet, por edhe si njė atdhetar i madh, intelektual erudit etj.

Kėshtu nė librin: “Flamurtar i Kombit” (1882 - 1982), njė botim special i Federatės Panshqiptare Vatra nė Boston, Mass., (editor Eduard Liēo), ndėr tė tjera, lexuesi mund tė njoh Nolin edhe pėrmes kujtimeve mbresėlėnėse tė Dr. Oroshit, me titull: “Si e njoha Fan Nolin”.

Tema shumė interesante dhe me njė informacion tė larmishėm Mrijaj, ka ofruar pėrmes njė cikėl shkrimesh tėrheqėse narrative, qė nė sinfoni plotėsojnė natyrshėm njeri – tjetrin, duke na dhėnė tė kristalizuar profilin e plotė tė Dom Zefit, qysh nga koha kur ai vjen pėr herė tė parė nė New York nė vitet ’60.

Mė 10 tetor 1975 Oroshi, bėri njė udhėtim nė kėshtjellėn e vjetėr  tė Mesjetės nė Toledo tė Spanjės, me ftesė tė familjes mbretėrore tė Leka Zogu II, i bri i Ahmet Zogut. Nė kėtė ambient festiv dhe aristokrat, ku shquhej flamuri shqiptar kleriku katolik Mons. Oroshi vuri kurorėn e shenjtė tė martesės, njė ngjarje kjo qė nė libėr ėshtė pėrshkruar me shumė kujdes nga autori.

Brenda veprės voluminoze dhe narrative: “Njė jetė e shkrirė pėr Fe e Atdhe”, mėson mė shumė pėr ekumenikun e papėrsėritshėm asokohe; vizionarin largpamės dhe me kurajo tė fortė civile dhe fetare; burrin e matur dhe tė pėrvujtur, bariun e pėrshpirtshėm dhe atdhetarin e flaktė pėr lirinė e popullit tė vet nė vendlindje nga tirania ateisto – komuniste; intelektualin e palodhur si shqipėrues tė librit: “Katėr Unjgjijt dhe Punėt e Apostujve” (Shkrimi i Shenjtė, i cili u vlerėsua me njė nė audiencė private nga vetė Papa Pali VI (1963 – 1978)).

Nė kėtė rast, ne zbulojmė Monsinjorin e thjeshtė, por tė pėrkushtuar vreshtės sė Zotit deri nė pėrvujtėri; mikun dhe dashamirin e tė Lumes Nėnė Tereza (1910 – 2007), tė cilėn ua tregoi nga afėr shqiptaro – amerikanėve, nė njė kohė qė qeveria komuniste nuk e lejonte atė tė bėnte njė vizitė tek varri i nėnės sė vet.

Dom Zefi tha njė meshė nė oborrin e Kishės katolike Bronx New York mė 25 Korrik tė vitit 1976. Pėr herė tė parė, autori paraqet disa foto historike, ku E Lumja Nanė Tereze, ėshtė e fiksuar nė celuloid e gėzuar mes bashkėatdhetarėve tė vet, qė kishin ardhur pėr t’a takuar nga disa shtete tė Amerikės...

Udhėtimet e veta tė njėpasnjėshme Tomė Mrijaj si vatran i parė dardan dhe njėherazi kryetari i “Vatrės” pėr degėn e Queens NY, i pėrshkruan me njė gjuhė dhe stil tė thjeshtė. Ato janė gjithashtu edhe takime tė ngrohta miqėsore tė Mons. Zefit me aktivistėt veteranė vatranė nė Boston.

Mikpritja dhe bujaria e filantropistit tė pėrhershėm tė organizatės mė tė vjetėr shqiptaro – amerikane “Vatra” (1912) dhe gazetės “Dielli” (1909) Anthony Athanas, i ka mbetur nė kujtesė studiuesit Mrijaj, nga rrėfimet e klerikut katolik, sikurse edhe bisedat e shpeshta tė zhvilluara atje nė prani edhe tė Peshkopit Metropolit Emzot Nolit.

Me endje mund tė kundrohen ngjarjet njėpashme tė titulluara: “Lotėt e dhimbjes”, “Zoti e kėrkonte nė amshim”, “Malli pėr Oroshin dhe Shqipėrinė”, “Tek varri i nacionalistit tė flaktė Abas Kupi”, “Pėrballė memorialit tė shėrbestarit tė kombit Mit’hat Frashėrit”, “Si u bėmė kumbarė?”, “Ikja e ardhja e njė engjėlli”, “Krenar, pėrpara shtėpisė sė amshimit”, “Njė darkė e paharruar”, qė njėherazi janė edhe pėrjetime personale tė vetė autorit.

Dom Zefi, ka merita tė padiskutueshme si meshtarė dhe atdhetarė, por gjėja mė e fisme, qė e lartėsoi shumė figurėn e tij, ėshtė se asnjėherė nuk bėri kompromis me dy rrymat, qė ishin kėrcėnuese pėr emigrantėt shqiptarė: enveristėt dhe pėrkrahėsit e UDB – sė.

 

 

 

Vijimsia - zinxhir i pakėputur barinjve shpirtėrorė

 

 

Njė kapitull mė vete, jetėshkruesi, i ka kushtuar klerikėve tė ditėve tona, qė po vijojnė atė traditėn e hershme tė kuvendeve katolike nė vendlindje, ku prelatėt e shquar shpirtėror dhe meshtarėt e thjeshtė, si misionarė apo ushtar shpirtėror tė Krishtit, ecin nė atė udhė mbi 2000 vjet tė krishtėrimit ndėr shqiptarė. Kėtė traditė e vazhdoi pa ndėrprerje nė ShBA (New York dhe Detroit) meshtari Mons. Oroshi, Dom Rrok Mirdita (sot Arqipeshkėv Metropolit nė Arqipeshkėvin Tiranė - Durrės), At Prof. Dr. Andrea Nargaj O.F.M., Dom Prek Ndrevashaj, Dom Lazėr Sheldija dhe po udhėtojnė me sukses klerikėt e sotėm plot devocion tė komunitetit shqiptaro – amerikanė, Tė Pėrndershmit: Dom Pjetėr Popaj, Dom Anton Kēira, Dom Ndue Gjergji dhe deri tek mė i riu kleriku i pėrvuajtur Dom Nikolin Pėrgjini.

Nga ana e tjetėr Mrijaj, nuk ka lėnė nė harresė as vrasjen mizore 21 vjet mė pėrpara nė New York tė meshtarit misionar Dom Lazėr Sheldija, nderimin dhe respektin, qė sėrisht gėzon kėtu dhe vendlindjen e tij nė katundin Sheldi tė Shkodrės.

Lidhja kuptimplote dhe historike, qė autori i ka bėrė temės: “Dy personalitete tė shquara Imzot Vinēenc Prennushi dhe Imzot Rrok Mirdita”, janė pikėrisht domethėnia e argumentit tim qė citova pak mė lart. Dy portrete, qė dallojnė mes tyre vetėm nga emrat, sepse Jeta, Rruga dhe e Vėrteta e Fjalės sė Zotit, ka qenė gjithnjė e njėjtė pėr tė dy prelatėt shqiptarė. I pari i martirizuar, ndėrsa i dyti qė ecėn mrekullisht nėn shembullin e pararendėsit tė tij. Ipeshkėt e lartė: Prendushi e Mirdita, analizohen me fakte historike pėrmes detajeve interesante historike.

Gjatė mendimeve sintezė qė argumenton jetėshkruesi, shohim se lindja e njė fėmijė nė Ulqin, ishte njė gėzim i madh pėr familjen me origjinė mirditore Mirdita. Ky vogėlush me emrin e pagėzimit Rrok do tė ketė shpejt thirrje tė brendshme nga Zoti. Ai mė vonė do tė vijojė shkollėn dhe do tė marrė udhėn e bukur meshtarisė. Bariu i ri do tė shėrbejė nė Arqipeshkėvinė e hershme tė Tivarit si meshtar i thjeshtė dhe mė vonė, me kėrkesė tė Mons. Dr. Zef Oroshit, ai do tė thirret nė New York dhe do tė bėhet zv/administrator i Kishės shqiptaro – amerikane “Zoja e Kėshillit tė Mirė” nė Bronx NY. Mė 25 Prill 1993 Dom Rrok Mirdita (1939) shugurohet Ipeshkėv me njė meshė solemne nė Katedralėn e “Shėn Shtjefinit” (1858) nga polaku Papa Gjon Pali II. (Kjo Ringjallje e hierarkisė kishtare, u bė pėrmes prelatėve tė rinj: Shkėlqėsisė sė Tij Imzot Rrok Mirdita, Arqipeshkėv Metropolitan nė Arqipeshkėvinė Tiranė – Durrės dhe Imzot Frano Ilia (1918 – 1997), Arqipeshkėv Metropolitan i Shkodrės, Ipeshkėv Ndihmės nė Arqipeshkėvinė e Shkodrės Imzot Zef Simoni (1928 – 2009) dhe Ipeshkėvi i Pultit dhe Malėsisė sė Madhe Imzot Robert Ashta (1918 – 1998). Qė tė tre klerikėt ishin martirė tė gjallė, tė mbijetuarit e burgjeve shfarosėse komuniste nė Shqipėri).

Pra Rroku i vogėl vinte nė jetė, njė kohė qė prelati aktual Imzot Prennushi (1885 - 1948), syrgjynosej nė burgjet e tmerrshme komuniste nė Shqipėri. Ai plot dhimbje po kalonte mbi shpinė golgotėn e madhe tė pėrsekutimit mizor ateist. Dhe nė kėtė rast kemi rilindjen mbi rrėnjėt e gjakut tė kuq tė derdhur ndėr shekuj pėr Fe e Atdhe nga prelatėt dhe klerikėt katolikė shqiptarė…

Kreu: “Shtypi pėr Mons. Oroshin dhe revistėn “Jeta Katholike Shqiptare”, pėrmes hulumtimeve shumėvjeēare tė studiuesit kėmbėngulės Mrijaj, jepen tė saktė dhe nė gjuhėn qė janė shkruar nga vetė publicistėt e njohur bashkėatdhetarė tė kohės. Kėshtu i shquari Prof. Karl Gurakuqi nga Italia, do tė bėjė njė analizė dhe sintezė tė pėrmbajtjes dhe rolit tė pazėvendsueshėm qė ka luajtur shtypi shqiptar nė mėrgim. Mė konkretisht Prof. Gurakuqi shkruan: “Jeta Katholike Shqiptare – njė revistė e re nė mėrgim”. Mė pas spikat gazetari i Radio Londrės BBC Tajar Zavalani, duke njohur botėn shqiptare me shkrimin: “Nji inisiativė e lavderushme”, dhe vijon me jehonėn e revistės nė fjalė: “Sa kam shpirt, kam shpresė”, nėnshkruar nga gazetari me pėrvojė publicisti Lec Shllaku etj.

Ndryshe nga ēfarė pėrshkruajnė sot mediat bashkėkohore, pėr jetėn shqiptare nė Amerikė dhe veēanėrisht nė New York, Dr. Rexhep Krasniqi, me ndjenjė tė lartė atdhetari e aktivisti tė palodhur, analizon dukuritė e zhvillimit tė ngjarjeve brenda komunitetit tonė 42 vjet mė pėrpara, duke qenė njė shembull i freskėt aktual pėr ditėt tona.

Ėmbėlsira thotė populli, ėshtė lėnė pėr nė fund. Kjo ėshtė e vėrtetė. Mrijaj, tregon se Monsinjori, merret shumė gjatė kėsaj periudhe me aktivitet tė begatė letrarė dhe publicistik, gjw qė bie nė sy tė mirė tek kritikėt e mprehtė tė artit dhe kulturės shqiptare, sikurse ishin profesorėt: Ernest Koliqi, Arshi Pipa, Karl Gurakuqi etj. Kėsisoj novela narrative me subjekt tė mirėfilltė shqiptar e titulluar: “Ēohaja” (lexo tek revista “Shejzat” (le pleiadi), nr. 3 - 4, vjeti III, 1959, f. 131 – 136 Pjesa I dhe II nr. 5 – 6, f. 2002 – 2005), tregon pėr pendėn e spikatur tė Oroshit. Pėrmes gjetjes sė qėlluar shkrimtari Oroshi, ka mundur tė na dhurojė personazhin e Frrokut, qė rrėfen pėrrallat, me njė shije tė hollė humori, theēas e nėnkuptimesh, qė u shmangen shpėrrallimeve e pėr rrjedhim logjik, dalin nė pah shembuj morali e njė lloj zgjidhje enigmash filozofike, tė mbėshtetur thellėsisht nė gurrėn e pasur tė folklorit autokton tė lashtė arbėror, shprehė bukur e ėmbėl, pėrmes fjalorit tė pėrzgjedhur dhe tė kulluar tė gjuhės amtare.

Nga faqja 241 deri nė 278, lexuesi i kujdeshėm mėson edhe anėt e tjera tė Mons. Oroshit, si njė njeri me kulturė dhe vizion tė kjartė, pėr tė ardhmen e komunitetit tonė. Kjo duket nė mesazhet qė ai pėrcjell, mesazhet e bashimit si njė thirrje e brendshme shpirtėrore, me shkrime, memorandume, letėrkėmbime me tė gjithė komunitetin shqiptarė, pa dallim feje dhe krahine, gjė e cila e ka bėrė klerikun tė nderohet dhe respektohet nga tė gjithė dje dhe sot nė kėtė tubim pėrkujtimor.

Literatura dhe dokumentet e vjelur nga hartuesi i veprės, ėshtė shumė e pasur, duke zėnė 8 faqe gjithėsej. Kjo tregon dashurinė dhe respektin e thellė, pėr t’i ruajtur si relike ēdo gjė qė lidhet me jetėn dhe veprėn e personazhit tė vet. Nga ana e tjetėr, monografia e parė e plotė, tregon bindshėm seriozitetin dhe pėrkushtimin e vijueshėm me tė cilėn autori i palodhur ka punuar sistematikisht tash 20 vjet, pėr tė ndėrtuar kėtė libėr plot fakte, qė sot kemi kėnaqėsinė tė gjithė t’a kemi nė dorė.

Nė kėtė rast publicisti mėrgimtar, ka dhėnė me veprėn e re historinė e lavdishme tė komunitetit katolik rreth institucionit tė lashtė tė Kishės Katolike, qė si njė Nėnė e Mirė, ka ruajtur bijtė e shqipes nga vorbulla e asimilimit tė shpejtė nė Shtetet e Bekuara tė Amerikės. Kjo histori, ėshtė sprova e mbijetesės dhe vijimsisė sė trashigimisė sė gjuhės, kulturės dhe vlerave mė tė mira atdhetare tė njė pjese tė bijve tė trojeve etnike shqiptare, qė ndodhėn kėtu nė mėrgimin e largėt nė Amerikė. Ky libėr ėshtė njė gurė i ēmuar edhe nė vetė ndėrtesėn e historisė sė kėtij shteti gjigand, qė falė lirisė dhe demokracisė shembullore pėr tė gjithė botėn, na bėri tė ndjehemi krenarė, se jemi shqiptarė dhe amerikanė, qė ruajmė emrin e mirė tė komunitetit tonė ndėr vite...

Tomė Mrijaj me kėtė mision, ndezi njė qiri tė pashuar nė komunitetin tonė, duke na e dhėnė Mons. Dr. Zef Oroshin tė pavdekshėm me jetėn dhe veprėn e tij nė shėrbim tė fesė dhe atdheut.

 

Shėnim:

 

Kjo kumtesė e shkurtuar ėshtė mbajtur ditėn e Diele mė 03/15/09, nė Qendrėn Kulturore “Nėnė Tereza” nė Hartsdale New York, nė pėrkujtim tė 20 – vjetorit tė kalimit nė amshimin e pasosun tė Themeluesit tė Kishės dhe Lidhjes sė Parė Katholike Shqiptare nė Amerikė Mons. Dr. Zef Oroshi.

klajdkapinova@yahoo.com

 

 

 

 

 

Tė gjitha tė drejtat e rezervuara  © 2000 - 2005 misioni.hr

webmaster